POP ART

Το φωτιστικό οροφής αποτελεί ένα από τα «λάφυρά» της, από ένα μαγαζί που έκλεισε
Στο καθιστικό, ζωγραφισμένος τοίχος από την Ειρήνη Δεληγεώργη.
Το φωτιστικό οροφής αποτελεί ένα από τα «λάφυρά» της, από ένα μαγαζί που έκλεισε
Ο πίνακας της Ειρήνης κυριαρχεί στο χώρο.
Παλιές πολυθρόνες κινηματογράφου.
Το χαμηλό έπιπλο είναι μια δική μας σύνθεση . «Πρέπει να ήταν μια τουαλέτα και κομοδίνα, που τα ενώσαμε. »
Ώρα διαβάσματος αλλά με άποψη.
Η σκάλα που οδηγεί στον επάνω όροφο.
Στις μπλε πολυθρόνες από το Mοναστηράκι προστέθηκαν κρόσσια
Μεταποίηση είναι το μότο της Ειρήνης που δίνει ζωή σε καθε αντικείμενο.
Το τραπέζι της κουζίνας είναι τυλιγμένο με ροζ πλαστικό τραπεζομάντιλο.
Ο χώρος εργασίας της Ειρήνης.
Πινέλα σε κάθε μέγεθος.
Κουτιά από κονσέρβες ξανανιώνουν με επένδυση από ταπετσαρία.
Αντιθέσεις χρωμάτων τονίζουν την ατμόσφαιρα.
Η αυθεντική κούκλα του ‘60 αλλάζει ενδυμασία ανάλογα με την εποχή.
Το γραφείο του Ζήσιμου που ασχολείται με την μουσική.
Συλλογή δίσκων.
Ήχοι που εμπνέουν.
Το υπνοδωμάτιο
Στιγμές χαλάρωσης στη βεράντα.
  • Το φωτιστικό οροφής αποτελεί ένα από τα «λάφυρά» της, από ένα μαγαζί που έκλεισε
αρχιτεκτονική διακόσμηση

Σε αυτή την παράξενη πόλη , όπου όλοι κινούνται άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, ανακαλύπτουμε  το  ενάντια στο ρεύμα.  «καταφύγιο» της  Ειρήνης Δεληγεώργη .

 

 Φωτ. Μιχάλης Κουτσάλας Studio Phobia

 Η Αθήνα, λένε, κρύβει πολλές ομορφιές αρκεί κανείς να έχει διάθεση να ψάξει, να έχει διάθεση να τριγυρίσει στα στενά της και να εκτιμήσει τους μικρούς θησαυρούς που κρύβονται σε κάθε γωνιά. Η περιοχή του Ψυρρή ενδείκνυται για τέτοιου είδους αναζητήσεις. Κάποιοι ίσως αυτήν την κεντρική συνοικία την εντάσσουν στη μόδα της εποχή. Για άλλους αποτελεί άποψη, συνθέτει ένα ιδιαίτερο τρόπος ζωής. Όπως για την Ειρήνη Δεληγεώργη και το σύζυγο της οι οποίοι δημιούργησαν το προσωπικό τους καταφύγιο σε μια οικογενειακή πολυκατοικία του 1958: μια μεζονέτα η οποία προέκυψε με την ένωση του τρίτου και τέταρτου ορόφου. «Μου αρέσει η περιοχή του Ψυρρή. Έχει μια παράξενη αίσθηση. Όλη η βαβούρα της ημέρας μετατρέπεται, μετά τις 5 το απόγευμα, σε απόλυτη ηρεμία», μας εξηγεί η Ειρήνη.

Το πρώτο επίπεδο του σπιτιού φιλοξενεί ένα υπνοδωμάτιο, ένα guest room το καθιστικό και την κουζίνα – σε ενιαίο χώρο – ενώ στο δεύτερο βρίσκονται τα δύο studios όπου εργάζονται, ένα καθιστικό και ένα μπάνιο – «εδώ περνάμε τις περισσότερες ώρες μας».Μαγικό σημείο του σπιτιού η μεγάλη ταράτσα με την ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη. «Το πιο ενδιαφέρον είναι να βλέπεις τις παλιές βιοτεχνίες να μετατρέπονται σε lofts και design γραφεία».

Το ρετρό ύφος του σπιτιού διαμορφώνεται από την ενδιαφέρουσα εναλλαγή του σύγχρονου μίνιμαλ με το ιδιαίτερο παραδοσιακό. «Θέλησα η αισθητική να ταιριάξει με την αρχιτεκτονική του χώρου». Ψηλά ταβάνια, μωσαϊκό, κολόνες και παλιές ξύλινες πόρτες εναρμονίζονται με διακοσμητικά και έπιπλα με αναφορές στα 60s. Η έννοια της ανακύκλωσης σε αυτό το σκηνικό βρίσκει την τέλεια εφαρμογή της καθώς τα περισσότερα κομμάτια προέρχονται από μετατροπές και μεταποιήσεις παλαιών αντικειμένων από παζάρια ή ακόμη και από σκουπίδια. «Πριν χρόνια, τότε που είχαμε περισσότερο χρόνο, κάναμε βόλτες, πηγαίναμε στις αγορές και ό,τι μας τραβούσε την προσοχή το εντάσσαμε στο σπίτι». Κάποιες γωνιές δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί αλλά η Ειρήνη επιφυλάσσεται. Εξάλλου, όπως υποστηρίζει η ίδια,«χρειάζονται 3 με 4 χρόνια για να “υιοθετήσει” το σπίτι το χαρακτήρα των ιδιοκτητών του». 

Η Ειρήνη σπούδασε αγγλική φιλολογία, αλλά εστίασε και εξέλιξε τις σπουδές της στις γραφιστικές τέχνες. Ταξιδεύει στο Λονδίνο, συλλέγει εικόνες τις οποίες και θα αξιοποιήσει αργότερα στις δημιουργίες της.«Οι δουλειές μου ποικίλλουν αγγίζοντας τόσο διακοσμητικά όσο και γραφιστικά λημέρια». Το βιογραφικό της το επιβεβαιώνει: έχει συνεργαστεί με περιοδικά, έχει επιμεληθεί τη διακόσμηση και την ενδυματολογία στα πάρτι Κιτσερέλα του Club 22, εργάστηκε ως διακοσμήτρια στην ΙΚΕΑ, έχει επιμεληθεί βιτρίνες, το interior design μπαρ και εστιατορίων, το σχεδιασμό εταιρικών ταυτοτήτων, ενώ σήμερα δημιουργεί οικολογικά σαπούνια με απίθανο σχεδιασμό.Η ζωγραφική είναι ένα ακόμη ταλέντο της για το οποίο, κατά καιρούς, εφευρίσκει νέους τρόπους έκφρασης του. Έχει στο δυναμικό της ήδη 3 εκθέσεις (στο Club 22, στο Elvis Bar της Θεσσαλονίκης και στο Bios) ενώ πίνακες της «πρωταγωνιστούν» και στην κινηματογραφική ταινία Alter Ego. «Η δουλειά μου είναι ένας ακόμη λόγος που επιλέγω την περιοχή του Ψυρρή. Κάθε δρομάκι του έχει και κάτι εναλλακτικό, ακόμη και οι άνθρωποι που το περιτριγυρίζουν έχουν ιδιαίτερα, διαφορετικά στοιχεία. Όλα αυτά, για μένα, αποτελούν έμπνευση!».